مرغان مهاجر

روزی خود را
به دور دست ترین پناهگاه مرغان مهاجر
تبعید خواهم کرد

رهای رها

تو را به بیابان ها کاشته اند
مرا به صخره های بی ریشه

یکی از خواننده ها چند سال پیش

کفر شعر

من از نگاه تو
به کفر شعر در سکوت رسیده ام

وقتی که هستی

با تو
بدون من هم
می شود بود

عطر باغچه

عطر قرمه سبزی ات مادر
خواب مرا آشفته کرد
و تربچه هایی که شستی
مرا به مهمانی باغچه دعوت کرد

بوسه بر شعر

بوسه بر پیشانی تو، بوسه بر کاغذ است به وقت شعر

ترانه آزادی

آزادی در روح مان چون لالایی مادرانه جاریست
که کودک هیچ گاه با آن به خواب نمی رود
مادر بگو برایم لالایی های سرزمین ام را
که دیگر باز نخواهم گشت

آغوش تو

آغوش جاییست که هیچ چیز در آن به انتها نمی رسد الا فراق