مرغان مهاجر

روزی خود را
به دور دست ترین پناهگاه مرغان مهاجر
تبعید خواهم کرد

رهای رها

تو را به بیابان ها کاشته اند
مرا به صخره های بی ریشه

یکی از خواننده ها چند سال پیش

کفر شعر

من از نگاه تو
به کفر شعر در سکوت رسیده ام

کوچ

پرستو
به آشيانه ات برگرد
بی تو آغوش درخت از بهار تهی است

یاد تو

نفرین بر آفتابی که جای پای تو را آب کرد

با ایهام از شمس لنگرودی

زخم ها

صدای رفتن می آید
به گمانم کسی زخمی خواهد شد

گذشته ها

از گذر سال ها نمی ترسم
اما از سالی که خاطره ها را می برد،ترس دارم...

اسفند 82